Tentoonstelling: Villa Isengrimus

Het Boonjaar 2012 wordt geschraagd door twee tentoonstellingen die elkaar aanvullen. In Aalst loopt de expositie Rebellen . In het Letterhuis te Antwerpen de tentoonstelling Villa Isengrimus. Zie fotogalerij of klik hiernaast op 'video bekijken'

Villa Isengrimus
Aanvankelijk wandelt de bezoeker door de straten en wijken van Aalst. De overwegende indruk is die van geborgenheid. Hier komt een einde aan als Boon als gevoelige jongen door zijn ouders naar een streng katholieke school wordt gestuurd. Hij ontpopt zich als een opstandig jongmens dat zijn gevoel van anderszijn gaat cultiveren.
In een documentaire over Boons schrijverschap ziet men nooit eerder publiek gemaakt beeldmateriaal. Achter glas zijn ook te bewonderen : de eerste notities voor Mijn Kleine Oorlog en de gekalligrafeerde slotwoorden ‘Schop de mensen tot ze een geweten krijgen’. Eind 1952 ontvluchtte Boon de stad, trok naar Erembodegem en doopte zijn nieuwe woning ‘Isengrimus’, naar de wolf uit het Middelnederlandse dierenverhaal Van den vos Reynaerde.
De bezoeker ziet hoe het gezin van de schrijver een betrekkelijk comfortabel leven gaat leiden. Dit bestaan dreigt voor de schrijver plaats te maken voor een overtollige luxe. Boon gaat meer drinken en roken, terwijl de wereld in zijn visie afstevent op een fatale crash. De bezoeker kan zich voor Boons authentieke schrijftafel de vraag stellen : was Boon een oude vos of een zielige wolf ? Ook hier heeft de bezoeker dus het laatste woord.
Louis Paul Boon blijft zelfs na zijn dood voor discussie zorgen. En is juist dat niet kenmerkend voor literatuur die er werkelijk toe doet ?

Curator van beide tentoonstellingen is Boonkenner professor Kris Humbeeck. Britt Kennis, coördinator van Boons verzameld werk, assisteert.
Lees hier de uitgebreide tekst van curator Kris Humbeeck over de dubbeltentoonstelling.